گفت : بعد اليوم مىخواهم كه در بندگيت باشم ؛ گفت : بصحبت من « 1 » طاقت ندارى ؛ شيخ بجدّ گرفت كه البتّه مرا به خدمت و صحبت خوذ قبول كن و فرموذ به شرطى كه « 3 » على ملأ الناس در ميان بازار بغداذ با من نبيذ نوش كنى ؛ گفت : هيچ نتوانم ؛ گفت : از براى من نبيذ خاص توانى آوردن ؟ گفت : نتوانم ؛ گفت : وقتى كه من نوش كنم با من « 5 » مصاحبت توانى كردن ؟ گفت : نى ، نتوانم ؛ حضرت مولانا شمس الدين بانگى بر وى زذ كه از پيش مردان دور شو ، قال : أَ لَمْ أَقُلْ لَكَ إِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيعَ مَعِيَ صَبْراً ( 18 / 75 ) ؛ تو آن نهء كه توانى ، از بهر آنك ناتوانى ؛ خوش باش كه ترا آن قوّت نيست و قدرت خاصّان حق ندارى ؛ پس صحبت من كار تو نيست ، و حريف صحبت من نهء ؛ بايذ كه جميع مريدان و همهء ناموس دنيا را به پياله‌اى بفروشى و اين كار مردان مىدانست ؛ و آن او كه مىدانست ؛ تا بدانى كه « 12 » من كسى را مريد نگيرم ، من شيخ مىگيرم آنگاه نه هر شيخ ، بل شيخ كامل محقّق « 13 » « 4 / 5 » همچنان منقولست كه روزى فرموذ : شيخ اوحد الدين كرمانى « 14 » نزديكتر بوذ به تمامىء هوا ، سحرهء فرعون در هوا تمام بوذند ؛ لاجرم بوى روح به ايشان پرسيذ ، فرعون « 16 » تمام نبوذ ، منطقى بوذ و اهل و ليكن در سحرهء فرعون هنرى بوذ كه در ايشان نبوذ ، سد را بوى روح و مستى روح بيش كه اوحد را ، آن شيخ ابو بكر را مستى از خذا هست و ليكن

--> ( 4 / 5 ) Z 173 آ B 162 آ K 118384 ، II , H ؛ 46 ، II , T ( 1 ) من ZK : ما B ( 3 ) كه BK : - Z ( 5 ) با من hZBK : - Z ( 12 ) بدانى كه BK : بدانى Z ( 13 ) محقق BK : + الحكاية Z ( 14 ) كرمانى B : - ZK ( 16 ) فرعون Z : - BK